Azie & Oceanie, Reisverhaal
Leave a Comment

#10 Outback: een föhn, sauna en koelkast

Er zijn van die zinnen waarvan je nooit had gedacht die hardop te zeggen. ‘Wacht, even mijn telefoon uit de koelkast halen’, is er zo eentje. Zo warm was het de afgelopen tweeënhalve week. Maar na een koud weekje op Tassie ga ik daar heus niet over klagen.

Met de temperatuur veranderde in drie weken ook het landschap mee. Vanuit Melbourne reden we via de Great Ocean Road naar Adelaide. Onderweg gestopt bij leuke plekken als Cape Otway en Mount Gambier, om vervolgens in een van dé wijnregio’s van Australië te belanden: McLaren Vale. Helaas kreeg ik er niet veel van mee vanwege een hardnekkig griepje.

great-ocean-road-australie-twelve-apostles

Cricket en de Outback

De volgende dag reden we door naar Adelaide. Heerlijk relaxte stad, waar we een stukje -zo’n wedstrijd kan dágen of weken duren- meepikten van een cricketwedstrijd tussen Australië en Zuid-Afrika in het mooiste stadion van het land, en verder een beetje gewinkeld hebben, musea bezocht en ons opgemaakt voor de route door de Outback!

aidelade-oval-cricket-australie

Want wat ‘onderaan’ Australië begon met die fijne 25 graden en een zonnetje, werd bij onze eerste stop ietsje hoger in Port Augusta ineens 35 graden. Onderweg stopten we bij westernfilmsetachtige plaatsen als Quorn en Coober Pedy en deed de warmte er ook nog een schepje bovenop.

Warme föhn en Uluru

Eenmaal in Yulara, de centrale camping om Uluru te bezoeken, en een continue warme föhn in mijn gezicht voelde blazen, wist ik wat hitte was. Dacht ik. Veertig graden en droge lucht in de woestijn, probeer dan maar eens een beetje te slapen in zo’n totaal ongeventileerde campervan (deuren moesten dicht vanwege muggen). Maar ik klaag nog steeds niet, want de omgeving is hier echt geweldig. Ik was altijd een beetje huiverig, want zo spectaculair leek die rode rots me nooit zo op foto’s. En die van mijzelf zijn ook geen uitzondering helaas 😉 Toch, als Uluru ineens voor je opdoemt…wow. Ook de wandeling die we de volgende dag langs de ‘zusterbergen’ Kata Tjuta maakten vroeg in de ochtend kan ik bij mijn highlights van Australië zetten.

uluru-highlight-australie

Daarna heb ik nog geen genoeg van de outback. Gelukkig, want we hadden nog zo’n 1.500 kilometer te gaan. Dus reden we rustig verder omhoog en maakten we een mooie hike over en langs de King’s Canyon en reden we vanuit Alice Springs naar de prachtige MacDonnell Ranges.

Termietenheuvels met t-shirts

De hitte maakt mensen niet alleen loom, ook melig blijkbaar. Voorbij Alice Springs zie ik steeds vaker aangeklede termietenheuvels langs de weg. Kerstmutsen, t-shirts, overhemden, bouwvakkershelmen, kerstboomslingers: met die roodbruine hopen combineert alles.  Ook tankstations met een thema schieten als hippe Amsterdamse pop-ups uit de grond. Ofwel gedecoreerd met alles wat de wind heeft binnen gewaaid, ofwel van buiten deze wereld (aliens anyone?).

termietenheuvel-met-tshirt-outback-australie

Sauna’s en Kakadu

En dan, na veel lange ritten en een eindeloos aantal kilometers, worden de bomen hoger, de struiken nog groener en verdwijnt de rode aarde. Wat blijft is de hitte. En een enorme luchtvochtigheid krijgen we cadeau. Alsof je continu in een sauna loopt, elk moment van de dag. ’s Avonds koelt het niet af en blijft die dikke, natte deken van de tropen rond en vooral in de camper hangen. Nú weet ik wat warmte is. Het weerhoudt ons er uiteraard niet van om op pad te gaan. Vanwege het feit dat we midden in ‘the Wet’ zitten (wet season) slaan we de lange wandelingen hier over, de meeste zijn toch gesloten, en rijden we naar de nationale parken van Nitmuluk met de mooie ‘gorge’, Kakadu met eeuwenoude Aboriginal rock art (die van Nabulwinjbulwinj is toch wel mijn favoriet, zie hieronder :)) en Litchfield met zijn nu nog bescheiden watervallen.

nabulwinjbul-kakadu-australiewangi-falls-litchfield-australie

Eindpunt: Darwin!

Uiteindelijk komen we wat eerder aan in Darwin dan gepland, veel van de natuurparken hebben grote delen gesloten tijdens the Wet (dat verklaard – samen met die onmogelijke hitte- mogelijk ook waarom we veelal een van de weinigen of soms alleen op enorme campings staan) en eerlijk gezegd kijk ik na die rit ook uit naar de geneugten van een stad. Rondje door de stad, koffie drinken, baantjes trekken in het zwembad op de camping, en dan het campertje inleveren. Ruim 9.300 kilometer verder!

En nu, de laatste etappe van deze mooie reis van bijna vijf maanden. Vanavond gaat onze vlucht terug naar Amsterdam. Terug naar ritme en regelmaat. Zal even wennen zijn, geen telefoon meer in de koelkast te vinden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s