Reisverhaal
Comments 3

Lissabon: 41 jaar en rode anjers later

Lissabon feestdag 25 april

Er staat een vrouw achter de balie. Door de deuropening die grenst aan de straattegels van de R. Sao José kijk ik vluchtig haar zaak in. Ze staat achter een ouderwetse houten vitrine met een geruite theedoek in haar handen. Een kleine ruimte met drie, vier tafeltjes aan de andere kant van de toonbank. Houten stoelen met plastic zitten in olijf- en cognackleuren. Een grote radio boven haar hoofd op een plankje. Alles in het kleurenpalet van de jaren 70. In drie stappen ben ik de deuropening gepasseerd. Ik keer om. De vrouw heeft zich omgedraaid en zet een glas terug in de kast. Ik neem het in me op. Een kiertje naar een andere tijd.

Lissabon terug in de tijd

De volgende dag gaat heel Lissabon een stap terug in de tijd. 41 jaar geleden, op 25 april 1974, werd met rode anjers een revolutie geboren. Er zijn verschillende versies van het verhaal. Onze fietstourgids vertelde deze: De vrouw die in 1974 iedere dag bloemen verkocht op de grote pleinen van de stad kwam op die dag tussen Portugese burgers en de gewapende politieke politie te staan. Vier mensen waren al gedood door kogels. Om erger te voorkomen, liep ze op de agenten af en stak in iedere geweersloop een rode anjer. Een symbool van een nieuwe periode in Portugal: de Anjerrevolutie.

Einde van de dictatuur

Deze dag in 1974 betekende een einde aan een lange periode van koloniale oorlogen, waardoor Portugal was teruggevallen tot een van de armste landen van Europa. In deze dictatuur hadden veel mannen het land ontvlucht om niet in een lange, gevaarlijke verplichte diensttijd te raken en meer geld te kunnen verdienen voor familie in het buitenland. Het dictatoriale bewind werd in de jaren daarna omgezet naar een democratie.

25 abril Lisbon blog revolutie anjer

Vrijheidsmarsen, ceremonies en rode anjers

Op 25 april 2015 vind je ze overal terug, de rode anjers. Noord-Afrikaanse verkopers spelen gretig in op de piekbehoefte en zwaaien heen en weer met hun roodgeverfde bloemetjes. Iedere Portugees heeft er deze dag minimaal een. Op de jas, achter het oor, tussen de lippen of als boekenlegger. De dag bestaat, anders dan in Nederland –denk aan Bevrijdingsfestivals op 5 mei- uit ceremonies, klassieke concerten en vrijheidsmarsen waarbij allerlei groepen hun standpunten verkondigen vanaf borden en megafoons. In die optochten wordt de revolutie het grootst en felst gevierd. ‘Schatkist vol, levens gestolen’ is een van de kreten.

Niet veel veranderd in Portugal?

Ik kijk omhoog naar de huizen rondom het plein anno nu. Vervallen gebouwen, bedelende jongeren in gewone spijkerbroeken en verwassen Adidas-sweaters. Ook heb ik verbaasd naar een Engelstalig bordje gekeken van de man in keurige kleding in het portiek van een kerk: ‘Ik ben doof. Help mij alstublieft’. Daaronder een pet met wat losse muntjes erin. In een weekendje Lissabon is het niet moeilijk te zien dat het land het zwaar heeft gehad tijdens de economische crisis. Van alle eurolanden heeft Portugal -op Estland en Letland na- nog steeds het laagste inkomen per hoofd van de bevolking (Europa.nu). Het straatje met de antiekwinkeltjes en het jaren 70 cafeetje komt op in mijn gedachten. Ineens lijkt er niet zo veel veranderd in 41 jaar. Ik hoop dat dit ook met bloemen te fixen zal zijn.

Anjerrevolutie Lissabon blog

 

Meer over Lissabon:

Advertisements

3 Comments

  1. Pingback: 5x doen in Lissabon | Not by the travel book

  2. Pingback: Plog: een weekend in Lissabon | Not by the travel book

  3. Pingback: Bye! Mei 2015 | Not by the travel book

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s